Müminlerin Annesi Hz. Âişe’nin Hayatı ve Mirası

Hz. Âişe, İslam tarihinin en önemli figürlerinden biri olarak bilinir. Peygamber Efendimiz Muhammed’in (sas) eşi ve Hz. Ebû Bekir’in (ra) kızı olan Âişe, “Âişe es-Sıddîka binti’s-Sıddîk” ve “Ümmü’l-Müminîn” unvanlarıyla anılmaktadır. İslam’ın erken dönemlerinde, Uhud, Hendek, Hudeybiye ve Hayber gibi önemli savaşlarda geri hizmetlerde bulunmuş, ilmi ve zeka kapasitesi ile dikkat çekmiştir.

Hz. Âişe, İfk Hadisesi sırasında maruz kaldığı iftiraların asılsız olduğu, Nûr Sûresi’nde inen ayetlerle Yüce Allah tarafından ortaya konmuştur. Ayrıca, toplumda fakir ve yetimlerin korunmasına yönelik çalışmalar yapmış, birçok köle ve cariyeyi özgürlüğüne kavuşturmuştur. Peygamber Efendimizin (sas) sünnetini en iyi bilen ve en güzel şekilde aktaran sahabilerden biri olarak tanınmaktadır. Kendisi, 2210 hadis rivayet ederek “Müksirûn” (en çok hadis rivayet eden sahabiler) arasında yer almıştır. 200’den fazla ravi, ondan hadis aktarmıştır.

Hz. Âişe, Peygamber Efendimizin (sas) en sevdiği kişi olarak tanımlanmıştır. Amr b. Âs, Resûlullah’a “İnsanlar arasında en sevdiğin kişi kimdir?” diye sorduğunda, “Âişe’dir,” yanıtını almıştır. Erkeklerden ise “Aişe’nin babasıdır” demiştir.

Hz. Âişe, 17 Ramazan 58’de (14 Temmuz 678) Medine’de vefat etmiştir. Cenaze namazı Medine vali vekili Ebû Hüreyre tarafından kıldırılmış ve Cennetü’l-bakî kabristanına defnedilmiştir.